Karaçalı – Sesindeki Haziran

Verse 1:suç olmadan dönerken bi otopsi sabahından doğrulurken öfkenden iki adım uzağında boynundan göğsüne denk düşen bulvar devrilen binalar acıbadem durağında hayır, dudak payı yırtık ruhum ayrık mukadderat zift tut ki kaldık ayrı gayrı saklanma patika yol zaman zalim fezanın yangınlarından yadigar halim objeler ihvanlık nesneler objektif eskimez insanlık eskimoyu katletti kan döker kalbe vermez direktif zamanla ağır geldi taktığın sudan bileklik göstermez gündüz gözü camımda kör sineklik kör bıçaktık üstümü örtmeseydin bıraksaydında son sözümü söyleseydim, arar bulurdun gerçekten özleseydinVerse 2:aslında şaşkınım yıllar olmuş attığın kurşunun bıraktığı şuurumun sakatlığında yanımda yattığından dibe battığımdan sesimi sildiğinden şarkımı kısalttığından fakülte çıkışı yaktığım sigaraydın bu aşkı kılıcım bile karşılayamazdı ölümle atlar nasıl yarışır böyle olmasaydı biz birbirimizi her zaman üzerdik bizim bütün düzenimiz kargaşada düzendi sen dudağını kilitlerdin ağlayıp küserdin inan dokunulmayacak kadar güzeldin ey o zalim şüpheyi şakağıma çekiç vuran çelişki ey onun elini tutunca dağılan kalabalık gökyüzüne baktığımda saygın bi subay görüyorum bu haydut kibrimi bi kenara bırakıpVerse 3:onun sevmek istediğinden nefrek etmek zor onsuz ağaç gibisin hiç akraban yok sor kaç semt kaç durak ağlanır ? kaç eşya ayaklanır ? kaç kadın yasaklanır ? aşkın ilk nefes bilgeliği son gasp edilir sabahın körü yüzümde tokat sersemliği odam boş diyelim ki bugün savaş bitti.. ne var yani adımlarını alsan geri ? bilirsin hayat bi bakıma güzeldir : dar sokaklar poz veren eski dostlar gibi ; mercedes gibi , turkuaz gibi , yaz gibi fazla bi mektup son bi şans gibi.