evet o bendim.

Caddede tek başıma yürüyordum ve o yaklaşık 20 dk'dır peşimdeydi. Bu uzun ve sessiz takip beni gitgide daha da sinir ediyordu. Önemsememeye, onu görmezden gelmeye çalıştım ama olmadı. En sonunda dayanamadım ve durdum ben durunca oda durdu. Bak dedim git ! Benden sana hayır gelmez artık dedim. Dinlemedi. Sessizce ardımdan yürümeye dewam etti. Aslında takip edilmek değilde birisinin benden beklentisi olması, onu düşünmemi istemesi beni sinir ediyordu. Zaten hep öyle olmuyor muydu ? Ben ne kadar kurtulmaya çalışsamda ne kadar aradığım huzuru yalnızlıkta bulduğumu anlatsamda birileri sürekli benden birşeyler bekliyor birşeyler istiyor ya da istemeye yelteniyordu. Durdum ve bir kez daha konuşmaya karar verdim. N'lur anla beni. Benim kendime hayrım yok ki sana olsun dedim sadece boş boş baktı. Bitti neden anlamıyorsun dedim tepkisiz kalmayı yeğledi. Bu suskunluğu bu anlayışsızlığı beni deli ediyordu. Tepem attı ayağımı yere vurarak bağırdım : Hoşt hoşşt lan kışşt siktiirrr ! Bu ani hareketim karşısında korktu 😀 kuyruğunu bacaklarının arasına sıkıştırarak kaçtı. 4 metre ha var ha yok gitti durdu bakıştık. Sonra yeniden peşimden gelmeye devam etti.

Bilseydim bu kadar yavşak bi köpek olduğunu acaba elimdeki kıymalı poğaçanın yarsını verir miydim? Verirdim , çünkü beni ısırmasından korkmuştum. Neyse baktım olacak gibi değil zaten lale kafam yüzünden sokağı geçmişim karnım aç hava tırt duruyo ilerdede bi poğaçacı daha var kıydım paraya 2 sade 1 peynirli poğaça aldım. Ama hemen vermedim yavşamasın öyle. Gittim ilerde mimoza parkına oturdum bu malda geldi durdu yattı karşıma . Dayanamadım açtım poşeti koydum önüne poğaçaları. Eğildi kokladı kokladı bi tattı sonra vazgeçti. Baktım baktım .. Biliyor musun dedim aslında sende benim gibisin ilk etapta şans eseri bir kıymalı yiyorsun sonra sanıyorsun ki bir daha aynı tadı bulacaksın.. Hatta bu özlemle saatlerce günlerce birinin peşinden koşuyorsun, yılmıyorsun. Tam buldum diyorsun seviniyorsun ki önüne konulan kıymalı poğaça değil. 2 sade bir peynirli.. Onuda tabi beğenmiyorsun.

Hala boş boş bana bakıyordu. Yılmadım lan devam ettim :  Ama bilmiyorsun dedim bilmiyorsun ki sade ve peynirli kadar bulamazsın kıymalı poğaçayı hayatta peynirli poğaçalar sade poğaçalar daha çok bulunurlar. Tam çıldırmaya ramak kalmıştı ya köpek orda dile gelecekti yada ben delirecektim ki üstadımız bakkal Celal abi yukarıdan kıvrıldı tabi benim arkam dönük olduğundan geldiğini anlamadım ama o beni götümden tanışmıştı. N'bıyon lan çekirge dedi N'luyoruz lan dedim sonra fark ettim ki; üstat gelmiş saygı duruşuna kalkacaktım, sonra boşver dedim değmez otur abi dedim kırmadı sağolsun oturdu. Sonra ivedi bi hareketle elindeki sopayla köpeğe şiirsel bir eda ile vurdu, yetmedi siktiiiiir mınakoduuuğumun iti diye de ekledi. Köpekte kai kai dedi ya da bana öyle geldi. Kaçtı gitti işte sonrasında ben celal abi ile tartıştım niye vurdun lan dedim çok pis özdeşleşmiştik o da tıpkı benim gibiydi dedim üstat da bir köpeğin benim yemeğimi yemesini izlemekten daha önemli şeyler olduğunu söyleyerek yaklaşık 3 dakikalık derin bir sohbete daldık sohbet sarmadı sıkıldım kalktık gittik.

Birkaç gün sonra dışarı çıktığımda parkın ordan geçerken o köpeği gördüm. Çocuklar yakalamış boynuna bir ip bağlamıştı. Beni görünce azası geldi şerefsizlerin tuu kıs kıs kıs tuts tuts demeye başladılar. Gözgöze geldik çok pis özdeşleştirdim bu sefer . Vayy be dedim şuna bak aynı benim gibi. Başkalarının eğlenceleri hırsları uğruna suçsuz insanlara saldırması beklenilen bir maşa olduğunu zannediyor.. Ben bunları içimden geçirirken köpek bana saldırmaya başladı. Ananası skim ! diyerek kaçtım. On metre ilerde durdum ve tekrar köpeğe baktım.bakıştık.Orospu çocuuu diye bağırdım. İyide yaptım.